Ελαφρύ ζεϊμπέκικο για τα αξέχαστα μάτια της πρώτης παιδικής μου αγάπης που έμενε ημιτελές στο συρτάρι για σχεδόν 10 χρόνια. Τελείωσε και βρήκε την μουσική του επάνω στο ψαράδικο Symi Fish II όπου δούλεψα τον χειμώνα ως και τον Μάρτιο του 2009. Έχω τώρα χρόνο να θυμάμαι όχι όμως με νοσταλγία αλλά με τρυφερότητα. Το τραγούδι ήταν εκεί στους δύσκολους καιρούς. Ο μόνος που το άκουσε, ο καλός φίλος στην δουλειά George McMillan μου είπε: "Stop singing, buddy, you 're sending those fucken fish away". Οι πιο εντάξει άνθρωποι που έχω συνεργαστεί εδώ και χρόνια ήταν εκεί στη βραχονησίδα Μακρή, έξω από την Κάμειρο.Δεν σου ζητώ φιλί απόψε να μου δώσεις
ή όσα νιώθω εσύ να νιώσεις.
Θέλω μονάχα τα ματάκια σου να βλέπω.
Μη μου τα κλείνεις δεν αντέχω.
Μην γυρνάς αλλού το βλέμμα σου, μικρό μου,
σαν τύχει να σε συναντώ.
Πώς με πονάς και σκοτεινιάζει τ' όνειρό μου
που δεν μπορώ πια να σε δώ.
Ψάχνω να βρω κάτι απ' τα μάτια σου στ' αστέρια
και στο ασημένιο της σελήνης.
Λυπήσου μια φτωχή καρδιά, κορίτσι μου,
τα πράσινα μάτια μην κλείνεις.
Δεν σου ζητώ τη νύχτα αυτή νά ΄σαι μαζί μου
ούτε να μείνεις στην ζωή μου.
Θέλω να δω μόνο απ' τα μάτια σου το χρώμα.
Μάτια που με πονάν ακόμα.
