Το Σ'αγαπώ μην πεις.

Μυθοπλασία σε ελαφρύ, έντεχνο, παραπονιάρικο 9/8 σκοπό. Όπως και τα περισσότερα τραγούδια τώρα, έτσι και αυτό "ξεφύτρωσε" ανάμεσα σε μέρες-καρμπόν γεμάτες από την ρουτίνα και την μονοτονία της πολύωρης δουλειάς.

Της ζωής μου το τραίνο
φαίνεται ήταν γραμμένο
στον δικό σου τον σταθμό στάση

να κάνει.
Μ' άνοιξες την αγκαλιά σου,
μού 'δειξες τα όνειρά σου
και πληγές που μόνο η αγάπη, λες,
θα γειάνει.

Μά 'χε η αγάπη τελειώσει.
Την ζωή μου είχα δώσει
σε μιαν άλλη αγκαλιά και

πάνε χρόνια
π' όλο ψάχνω για νά 'βρω
κάποιο αστέρι στον μαύρο
ουρανό να φέξει της καρδιάς
τα υπόγεια.

Μή μ' ερωτευτείς.
Κοίτα μην καείς.
Από φωτιά κι αγάπη ξέρουμε εμείς.
Κι άν ποτέ το νιώσεις,
αν το αισθανθείς,
πρόσεξε, αγάπη μου, το σ'αγαπώ μην πείς.

Λοιπόν, μείνε μακρυά μου
μην σ' αγγίξει η φωτιά μου.
Σε μιαν άλλη εποχή έπρεπε

νά 'ρθεις.
Τώρα μην πλησιάσεις.
Έχεις μόνο να χάσεις.
Ν' αγαπά ξανά η καρδιά,

δεν το άναγκάζεις.

Μή μ' ερωτευτείς.
Κοίτα μην καείς.
Από φωτιά κι αγάπη ξέρουμε εμείς.
Κι άν στα χείλη σου έρθει,
στα μάτια σου αν το δεις,
πρόσεξε, αγάπη μου, το σ'αγαπώ μην πείς.