Καφές στο Πλαστικό.

Αφηγηματικό τραγουδάκι. Μία ίστορία στην οποία πολλοί θα αναγνωρίσουν τον εαυτό τους. Χωρίς πια τις παλιές νοσταλγίες και συναισθηματικές φορτίσεις προσεγγίζω την πραγματικότητα και προσπαθώ να την ζήσω με ηρεμία και αισιοδοξία. Ιούνιος 2017.

Πέρασα χθες απ' την πλατεία
που σε περίμενα να 'ρθείς
και μού ΄ρθε (κοίταξε να δεις)
στο νου η δική μας ιστορία.
Κάπου πιο πέρα από τα φώτα
έψαξα εκεί στα σκοτεινά
το πεύκο αυτό με την καρδιά
που πήρα τα φιλιά τα πρώτα.

Κι αναρωτήθηκα αν κάτι
έχει πια μείνει απ' όλα αυτά.
Κάναμε σπίτι και παιδιά
μα που πήγε όλη αυτή η αγάπη...

Και τώρα, σάντουιτς για το δρόμο και καφέ στο πλαστικό
κι ένα "γεια" μεσ' απ' το τζάμι το κλειστό.
Κι όπως χάνεται στου δρόμου το volkswagen τη στροφή
κάποια μέρα τρέμω μη χαθείς κι εσύ.
Σάντουιτς για τον δρόμο και καφέ στο πλαστικό
και τα όνειρά μας τέλειωσαν εδώ.
Δες πως μοιάζει η ζωή σου σαν νταλίκα βιαστική
νύχτα με βροχή στην εθνική.

Θυμήθηκα σε καρτερούσα
να 'ρθεις το βράδυ απ' τη δουλειά
και άνοιγες μιαν αγκαλιά
και στο καρδιοχτύπι σού μεθούσα.
Κι όταν μας βρήκε η ανηφόρα
μού 'λεγες βάστα κι εγώ είμαι εδώ,
στα χέρια μου θα πνίξω εγώ
ότι κακό μας φέρει η ώρα.

Μα οι ώρες φέρανε ποτάμια
κι όσο κι αν πάλεψες κι εσύ
πήραν της νιότης την ορμή
και τη δική σου περηφάνεια.

Λοιπόν, σάντουιτς για το δρόμο και καφέ στο πλαστικό
κι ένα "γεια" μεσ' απ' το τζάμι το κλειστό.
Κι όπως χάνεται στου δρόμου το volkswagen τη στροφή
κάποια μέρα τρέμω μη χαθείς κι εσύ.
Σάντουιτς για τον δρόμο και καφέ στο πλαστικό
και τα όνειρά μας τέλειωσαν εδώ.
Δες πως μοιάζει η ζωή σου σαν νταλίκα βιαστική
νύχτα με βροχή στην εθνική.

Καρδιές από Στυλό.

Μετά από αρκετά χρόνια πιστεύω ότι αυτό είναι το τελευταίο τραγουδάκι για μία χαμένη σχέση ή έναν χωρισμό, θέμα από την επιμονή του οποίου ήθελα να απαλλαγώ κάποια στιγμή. Χάρηκα που γράφτηκε "δύσκολα". Μαλλον σημαίνει ότι είναι ώρα να έρθει έμπνευση και για πιο ευχάριστα πράγματα. Ρυθμός τσάμικου διασκευασμένου σε ατμοσφαιρικό έντεχνο ροκ. 12/4/2017.

Σύννεφα ο ουρανός έχει.
Λείπει κι αυτό δεν το αντέχει.
Ψάχνει τη ζάλη
σ' ένα μπουκάλι
που δηλητήριο τρέχει.

Κι απόψε την περιμένει.
Κάθε λεπτό και πιο ξένοι.
Κι όταν μόνος ξαπλώνει
μες σ' αυτό το σεντόνι
το άρωμά της να μένει.

Φωτογραφίες και δυο
καρδιές από στυλό
και μια ζωή που φθίνει
ότι έχει μείνει
από το σ' αγαπώ.
Φωτογραφίες και δυο
καρδιές από στυλό
στο χρόνο πριν σβήσουν 
εκεί ας ήσουν 
έστω για ένα λεπτό.

Στην πόρτα του την κλεισμένη
ο ταχυδρόμος πια φέρνει
λογαριασμούς μόνο
κι έξω στον δρόμο
όνειρα ο αέρας παίρνει.

Μ' ένα τσιγάρο στα χείλη
θά 'βγει κι αυτό τον Απρίλη
μ' ένα τζάκετ στον ώμο
ποτό για το δρόμο
στης μοναξιάς του το μίλι.

Φωτογραφίες και δυο
καρδιές από στυλό
και μια ζωή που φθίνει
ότι έχει μείνει
από το σ' αγαπώ.
Φωτογραφίες και δυο
καρδιές από στυλό
στο χρόνο πριν σβήσουν 
εκεί ας ήσουν 
έστω για ένα λεπτό.

Από Μικιό σε Αγαπώ.

Μαντιναδοτράγουδο γραμμένο πριν αρκετά χρόνια που το είχα λησμονήσει ολότελα και το βρήκα σε παλιές σημειώσεις πάνω σε μπλοκ παραγγελίας του φυτωρίου που κάποτε δούλευα. Πρέπει να το είχα σκαρώσει την άνοιξη του '10 ή του '11. Είναι σε σκοπό κρητικο-καλαματιανό.

Από μικιό, μικιό μου,
μοσχοδαφνόφυλλό μου,
από μικιό - μικιό σε αγαπώ.
Από μικιό, μικιό μου
σγουρό μελαχρινό μου,
από μικιό - μικιό σε αγαπώ.
Από μικιό σε αγαπώ κι από παιδί σε θέλω.
Και να σε πάρω πάρω
(πίσω δε κάμω ζάλο),
και να σε πάρω - πάρω τό 'ταξα.
Και να σε πάρω - πάρω
μον' άμε βρε κουμπάρο,
Και να σε πάρω - πάρω τό 'ταξα.
Και να σε πάρω τό 'ταξα τ' Αγιώ και των Αγγέλω.
Από μικιό σε αγαπώ κι από παιδί σε θέλω.

Άμε και πέ τση Μάνα,
μάνα και παραμάνα,
Αμε και πε - και πε τση Μάνας σου.
Άμε και πέ τση Μάνα,
τούτο κι όχι άλλο πράμα,
Αμε και πε - και πε τση Μάνας σου.
Άμε και πε τση μάνας σου να στρώσει το τραπέζι.
Να βγάλει φρούτα - φρούτα
'πο τ' άλλα κι από τούτα
να βγάλει φρύτα και αμύγδαλα.
Να βγάλει φρούτα - φρούτα,
και να 'ν' κρυγιά τα φρούτα,
να' βγάλει φρύτα και αμύγδαλα.
Να βγάλει φρούτα, αμύγδαλα, ρακί και πετιμέζι.
Άμε και πέ τση Μάνας σου να στρώσει το τραπέζι.

'Πόψε θα 'ρθώ στον Κύρη,
Κύρη και νοικοκύρη,
'πόψε θα 'ρθώ - θα 'ρθώ στον Κύρη σου.
'Πόψε θα 'ρθώ στον Κύρη,
όφου τον κακομοίρη,
'πόψε θα 'ρθώ - θα 'ρθώ στον Κύρη σου.
'Πόψε θα 'ρθώ στον Κύρη σου να σε γυρέψω ταίρι.
Και μια μπερέ - μπερέττα,
μία καλή μπερέττα,
και μια μπερέ - μπερέττα θα βαστώ.
Και μια μπερέ - μπερέττα,
για να μιλούμε ντρέτα,
και μια μπερέ - μπερέττα θα βαστώ.
Και μια μπερέττα θα βαστώ αντίρρηση μη φέρει.
Πόψε θα 'ρθώ στον Κύρη σου να σε γυρέψω ταίρι.

Από μικιό, μικιό μου,
μοσχοδαφνόφυλλό μου,
από μικιό - μικιό σε αγαπώ.
Από μικιό, μικιό μου,
σγουρό μελαχρινό μου,
από μικιό - μικιό σε αγαπώ.