μετά από χρόνια να με δεις;
Πως είμαι εντάξει
και πως δεν μ' έχουνε νοιάξει
τα χρόνια που μακρυά μου ζεις.
Καλύτερα γύρνα πίσω. Μή μάθεις
πόσο άδεια η ζωή μου κυλά.
Μα αν τό 'χεις διαλέξει
άκου δυο λέξεις
κι ύστερα φύγε ξανά.
Χρόνια χωρίς πνοή και μέρες πέτρινες,
μού λειψε κείνη η αγάπη που πάντα μου έδινες.
Στου ονείρου κάθε βράδυ την περιπλάνηση
σαν χελιδόνι
μοιάζω στο χιόνι
που ψάχνει ακόμα Άνοιξη.
Δεν ήξερες τάχα. Νόμιζες θά 'χα
τα πάντα κλειδώσει στο χθες.
Θά 'χα εγώ λησμονήσει
κι η ζωή προχωρήσει.
Μα, αλήθεια, πιστεύεις τι λές;
Μου λες, δεν θυμάσαι τις πνιχτές μου ανάσες
κι ούτ' είχες προλάβει να με δεις
με το βλέμμα θλιμμένο
σ' εκείνο το τραίνο
λίγο πριν μπεις και χαθείς.
Χρόνια χωρίς πνοή και μέρες πέτρινες,
μού λειψε κείνη η αγάπη που πάντα μου έδινες.
Στου ονείρου κάθε βράδυ την περιπλάνηση
σαν χελιδόνι
μοιάζω στο χιόνι
που ψάχνει ακόμα Άνοιξη.
Τι θέλεις ν' ακούσεις, τώρα που ξέρεις;
Απλά ζήτα κι εγώ θα το πώ.
Όμως μη μου ζητήσεις,
μη με τυραννήσεις.
Μη θες να πω δεν σ' αγαπώ.
