Άδεια Καρέκλα

Ιούλιος 2018. Ζέστη και δουλειά. Ένα μικρό διάλειμμα από τον μικρόκοσμο του κάθε μέρα. Μπαλάντα swing απλώς για να κρατηθεί το συναίσθημα ζωντανό. Ηχογραφήθηκε πρόχειρα (κι απαίσια) τον Απρίλη του 2023 σε ένα πρόχειρο "στούντιο" με ένα παλιό αρμόνιο και ένα κινητό.

 

Δεν είναι μόνο το φιλί σου.

Λείπει όλο αυτό που για μένα ήσουν.
Κάθε στιγμή που μ' ήξερες.
Που μ' αγαπούσες...
Που ήσουν εκεί όταν πονούσα
Χαιρόσουν μάζί μου όταν γελούσα

κι όταν φοβήθηκα το χέρι
μου κρατούσες.

Δεν είναι μόνο κείνη η αγκάλη.
Ούτε η αγάπη η μεγάλη.
Λείπει ο φίλος, λείπει τ' αστείο,
λείπει η παρέα...
Ένα απλό χάδι στα μαλλιά σου,
όλα τα καθημερινά σου,
αυτά που κάναν την ζωή μου 
τόσο ωραία.

Δεν ζητάω πολλά.
μόνο για δέκα λεπτά
σαν γλυκό καλοκαίρι να 'ρχόσουν πάλι.
Ξάφνου σε μια αγκαλιά
κι ένα-δυο σου φιλιά
να ξαναβυθιστώ στης αγάπης τη ζάλη.
Δεν ζητάω πολλά.
Ίσως δέκα λεπτά...
Για δυο μόνο τσιγάρα νά 'σουν μαζί μου.
Τόσα χρόνια η απουσία σου
σαν μια άδεια καρέκλα απέναντί μου.

Ας ήταν νά 'σουνα ένα λάθος
ο ενθουσιασμός, το πάθος
κάποιας στιγμής και κάποιου
έρωτα αλήτη.
Μα όχι, εσύ ήσουνα το φως μου
ίσως να ήσουν κι ο άνθρωπός μου.
Ήσουν κομμάτι απ' τον εαυτό μου
που τώρα λείπει.

Ξέρω θα ξεχαστεί στον χρόνο
θα μείνει μια εικόνα μόνο.
Τα συναισθήματά μας θα χαθούν στη λήθη.
Μα το πρωί σαν ξεκινάω
τ' αμάξι στην δουλειά να πάω 
κείνο το "καλημέρα" σου πάντα θα λείπει.

Δεν ζητάω πολλά.
μόνο για δέκα λεπτά
σαν γλυκό καλοκαίρι να 'ρχόσουν πάλι.
Ξάφνου σε μια αγκαλιά
κι ένα-δυο σου φιλιά
να ξαναβυθιστώ στης αγάπης τη ζάλη
Δεν ζητάω πολλά.
Ίσως δέκα λεπτά...
Για δυο μόνο τσιγάρα νά 'σουν μαζί μου.
Τόσα χρόνια η απουσία σου
σαν μια άδεια καρέκλα απέναντί μου.