Άντεξε!

Ιανουαριος 2014 στο Πρέστον της Αγγλίας όπου δουλεύω γνωρίζω τον Δημήτρη Οικονόμου, μουσικό, και μπορώ να δουλέψω μαζί του σε ένα πρωτόγνωρο για μένα επίπεδο. Κοινές αναζητήσεις και μεταμεσονύχτιες συζητήσεις οδηγούν σε αυτό το τραγουδάκι.

Της βροχής σταγόνες πάνω στο πρόσωπό σου.
Προδομένοι αγώνες μ' ακόμα τ' όνειρό σου
εχθές ξανά το είδα πλάι με το δικό μου
όρθιο στη βροχή στη μέση εκεί του δρόμου.

Κατάρα κι ευλογία σε τούτη εδώ τη χώρα
το κάθε μας βήμα να είναι ανηφόρα.
Είπες να φύγεις μακρυά απ' αυτούς τους σκύλλους,
μα πώς να προδώσεις πατρίδα, μάνα, φίλους.

Μή φοβάσαι!
Κράτα την ελπίδα!
Την φωτιά στα μάτιια σου μέσα είδα.
Κι αν πονάς
τον πόνο πάλεψε!
Μή λυγάς καρδιά μου κι άντεξε!

Είδες την γειτονιά σου σιγά σιγά να αδειάζει.
Τ' αδέρφι σου στα ξένα, το γέρο σου στ' αγιάζι.
Ληστές να σου κρατάνε το γάλα του παιδιού σου.
Σε ξένα χέρια τα κλειδιά του πατρικού σπιτιού σου.

Κλάψε! Μα προτού το δάκρυ σου σε πνίξει
έλα ξαναβρές με όπου μ' είχες αφήσει.
Διπλα μου ξαναστάσου, κράτα μου το χέρι,
κοίτα τους στα μάτια και τράβα το μαχαίρι.