Μαριτσενό μου Αϊτόπουλο.

Κρητικός συρτός σκοπός και ένα απλό μαντιναδοτράγουδο για τα παιδια του χωριού όπου μεγαλώνει η οικογένειά μου. Για τον μεγάλο μου γιό, τον Βαγγέλη. Ιούλιος 2014.

Στου Κερωνιάτη το νερό
έπλυνε τα φτερά του
και στου Κουμούλη τον γκρεμό
έστεσε τη φωλιά του

για να θωρεί τα Μαριτσά
και τα χωριά του κάμπου
με μάθια ωσάν τα κάρβουνα
που στο σκοτίδι λάμπουν.

Μαριτσενό μου Αϊτόπουλο παίξε φτερό και πέτα!
Κι αν σ' εύρουν μαύρα σύννεφα, χτύπα και σκόρπισέ τα!

Το πέταγμά σου, αϊτέ,
με τ' Αρχαγγέλου μοιάζει.
Χαρά στη τη Μαριτσενή
πού 'χει και σ' αγκαλιάζει.

Αϊτέ μου πέψε απ' το χωριό
χαιρετισμούς στα ξένα
γιατί έχει κι αλαργάρικα
πουλιά ξενητεμένα.

Μαριτσενό μου Αϊτόπουλο και του βουνού φαλκόνι
ο τόπος που σ' ανάθρεψε εδά σε καμαρώνει.