Τραμουντάνα

Μετά από 30 μέρες στο ΚΕΜΧ του Ναυπλίου παίρνω μετάθεση για την Σχολή Μηχανικού στο Λουτράκι. Αποκλεισμένος στο Λακκί της Λέρου για 2 μερες λόγω κακοκαιρίας, γράφω αυτό το νησιώτικου ύφους τραγούδι. Με έχει επιρρεάσει πολύ το ναυάγιο του πλοίου "Δύστος" και η μοναξιά που νιώθω μακρυά από τη Δέσποινα. 29 Δεκέμβρη 1996.

Μ' έριξε το κύμα της αγάπης σου
πάνω στο κορμί σου, το παλάτι σου.
Κι έγιναν τα χείλη σου μουράγιο μου
κι η αγκάλη σου λιμάνι απάγιο μου.

Φύσιξε αγέρας, φύσιξε βοριάς
και τ' άσπρο πανί μου σκίστηκε με μιας.
Γύρεψα λιμάνι για να λυτρωθώ,
κάβο κι απανέμι να ξεκουραστώ.

Κι είναι η καρδούλα μου αποκλεισμένη
μες τ' αγκυροβόλι των ματιών σου αραγμένη.
Να κοπάσει περιμένει η τραμουντάνα
που της φύσηξαν καποια βραδιά, δυο μάτια πλάνα.