Καϋμέ μου

Ιούλιος 2008. Στην δουλειά που τυρανιέμαι, γράφω ένα τραγούδι, σε ύφος μικρασιάτικου αμανέ. Το μελοποίησα στην μπαλαλάικα λίγες μέρες μετά και ένιωσα πολύ ωραία που τα κατάφερα σε αυτό το δύσκολο είδος.

Και τώρα μόνος.
Πληγή μου μοιάζει ο χρόνος.
Λείπεις χαρά μου. Λείπει η ζωή.
Αχ, μοναξιά μου,
φύγε απ' τα όνειρά μου
κι ας την καρδιά μου γιατρειά να βρει.

Κι εσύ καϋμέ μου μη μ' ακολουθείς
κι αυτό το τραγουδάκι της ψυχής
άσε με να πώ.
Κι εσύ καϋμέ μου μη μ' ακολουθείς
και μονοπάτι λησμονιάς να βρεις
για να το διαβώ.

Να το διαβώ και να σε ξεχάσει
ο νους και η καρδιά να ησυχάσει.

Κι εσύ, καϋμέ μου, μη μ' ακολουθείς.

Γύρνα σελίδα.
Καρδιά μου βρες πυξίδα.
Στης θύμισης το κύμα μη χαθείς.
Δε θα σου φέρει
ποτέ κανένα αστέρι
τα μάτια που να δεις επιθυμείς.