Και τώρα τι;

Μετά τον γάμο μου με την Δέσποινα τον Νοέμβριο, βρίσκομαι με πολλές ευθύνες και με νέες συνθήκες ζωής. Τα σχέδια και όνειρά μου μέσα σε ένα μήνα σβήνουν κάτω από την μπότα της ανεργίας και του τρόπου ζωής και σκέψης στη Ρόδο. Νιώθω βαλτωμένος και έρημος. Δουλεύω όπως - όπως σε ένα ξενοδοχείο, νύχτα στην ρεσεψιόν. Γράφω αυτό στις 20 Δεκέμβρη 1998.

Και τώρα τι;
Τώρα που έφυγε το πλήθος.
Τώρα που έμεινες μονάχος.
Και τώρα τι;...

(Και τώρα τι!!;)
Ποιος θα σ' ακούσει να φωνάζεις.
Το μέλλον σου να ετοιμάζεις.
Και τώρα τι;...

(Και τώρα τι!!;)
Τώρα σου μείνανε τα χέρια.
να ζεις μ' αυτά μέρα τη μέρα.
Και τώρα τι;...

(Και τώρα τι!!;)
Να μην ορίζεις τη ζωή σου.
Να μην αξίζεις το φαϊ σου.
Και τώρα τι;...

(Και τώρα τι!!;)
Διάλεξες ένα δρόμο λάθος
κι ο άνθρωπός σου δίχως πάθος.
Και τώρα τι;...

(Και τώρα τι!!;)
Ψάξε για λούσα στα σκουπίδια
και μες τους κάδους για μπακίρια.
Και τώρα τι;...

(Και τώρα τι!!;)
Τώρα θα πρέπει ν' αποδείξεις..
πως τη φωτιά..
μπορείς ν' αγγίξεις....
Και τώρα...
τι!!...