Έφυγες

Ιούνιος 1999. Έχοντας βρει δουλειά ως διευθυντής στα McDonald's που πρόκειται να ανοίξουν στη Ρόδο, φεύγω για εκπαίδευση 2 μήνες στην Αθήνα. Έχει αρχίσει και είναι έντονη η νοσταλγία για τις ρίζες μου. Το ποίημα αυτό είναι η τελευταία απόπειρα αισιοδοξίας.

Έφυγες πάλι κι απόψε
κι έμεινε άσπρο το χαρτί
και πάλι με τρώει το "γιατί".
Αχ, πόσο πονάω απόψε!

Έφυγες πάλι καλή μου
και μείναν τα χέρια μου αδειανά.
Κι έμεινα να θυμάμαι τα παλιά.
Αχ, πόσο σε θέλω καλή μου!

Κάθε νύχτα λείπεις.
Τ' ατέλειωτα βράδυα που μόνος περνώ.
Κάθε νύχτα κρύο.
Σ' ένα άδειο δωμάτιο μονάχος γερνώ.

Έφυγες πάλι και τώρα
είναι η θλίψη πιο βαθειά
μα θα τη σβήσει η μαχαιριά
ως σβήνει ο ήλιος την μπόρα.