Τον Χειμώνα του 1993, πέθανε ο παππούς Μιχάλης, ένας ήρωας της ζωής, όπως και πολλοί της γενειάς του. Ήταν ο πρώτος άνθρωπός μου που έφευγε χωρίς να είμαι εγώ εκεί. Στην Κρητική Εστία της Αθήνας, φιλοξενούμενος του αδερφού μου, έγραψα το μοιρολόι αυτό.Του ζόρε δεν το πολεμώ
οπίσω να σε φέρω.
Τι ήταν θέλημα Θεού
στους ουρανούς να πηαίνεις.
Μόν' έλα κάθε που ο Θιος
πέμπει σε, άγγελόν του
μέσα στη σκέψη και στο νου
για να τα γαληνεύεις.
Ως και συ πάντα τό 'καμες
κι όντε δε στο ζητούσαν
τα έντεκα τα 'γγόνια σου
π' εδά σε χαιρετούσι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου