Δέσποινα

Γραμμένο στην Γλασκώβη για την Δέσποινα Κουφαλάκη, μετέπειτα σύζυγό μου, τον Απρίλιο του 1996, στην μπαλαλάικα. Είναι ένα από τα τέσσερα νοσταλγικά τραγούδια εκείνης της περιόδου. Το έχει ακούσει μέχρι σήμερα μόνο ο Mohammad ο συγκάτοικός μου τότε. Είχα δώσει μεγάλη σημασία που αν και προερχόμενος από άλλη κουλτούρα και γλώσσα, του άρεσε πολύ σε σημείο που έμαθε ένα μέρος και το τραγουδούσε μαζί μου.

Μια αγκαλιά όλο αστέρια, μες τα δυο μου χέρια
όταν σε κρατάω σε πίνω και μεθώ.

Βασίλισσα στην καρδιά μου, αχ ομορφιά μου,
μέλι τα χείλη σου, πώς τα ποθώ.

Γιατί είσ' εσύ η χαρά μου, το φως στα όνειρά μου,
είσαι θάλασσα, είσαι το φεγγάρι,
κι είν' τα μάτια σου όλος ο ουρανός.

Γιατί είσ' εσύ η χαρά μου, το φως στα όνειρά μου,
γλυκοχάραμα είσαι κι ένας ήλιος,
κι είν' τα μάτια σου όλος ο ουρανός.

Ροδόσταμο το φιλί σου και το κορμί σου
είναι σπαρμένο γαρουφαλιές.

Κι αν μ' αγαπάς λυγαριά μου, μάτια γλυκά μου,
μες την καρδούλα μου να μου το λες.

Γιατί είσ' εσύ η χαρά μου, το φως στα όνειρά μου,
είσαι θάλασσα, είσαι το Αιγαίο,
κι είν' τα μάτια σου όλος ο ουρανός.

Γιατί είσ' εσύ η χαρά μου, το φως στα όνειρά μου,
είσαι άρωμα, αχ κυπαρισσάκι,
κι είν' τα μάτια σου όλος ο ουρανός.