Καμάρι της Καρδιάς

Ένα τραγούδι σε ρεμπέτικο ύφος. Γραμμένο τον κρύο Φλεβάρη του 1996 στο διαμέρισμά μου στον 3-5 πύργο του Pinkston Drive για την Δέσποινα που μου έλλειπε πολύ. Από τότε, το έχει ακούσει μόνο ο τότε συγκάτοικός μου από το Μπαγκλαντές. Ήταν ένα γενικό παράπονο ότι τα τραγούδια μου δεν "έφταναν" ποτέ στα πρόσωπα τα οποία αφορούσαν.

Πάλι θα στο πώ, κυρά μου να το καταλάβεις
πως εγώ δε φεύγω μα θα μείνω πλάι σου.
Μπλέχτηκα στα μακρυά μαλλιά σου, αχ τα μαύρα,
χάθηκα στα μάυρα μάτια σου.

Πάλι θα στο πω, καλή μου, είσ' εσύ για μένα
ότι είναι το βουνό για τον σταυραετό
κι ότι είναι το νερό για τα ψηλά τα δέντρα
είσ' εσύ για μένα το φτωχό.

Γιατί σ' έχω μέσα στην καρδιά μου
κι έρχεσαι κρυφά στα όνειρά μου.
Όμορφο, γλυκό μου, ακριβό μου,
καμάρι της καρδιάς, μελαχρινό μου.