Μάρτιος

Ο Μάρτιος γράφτηκε από νοσταλγία για όλους εκείνους τους ανθρώπους μου που φαινόταν πια ότι χάνω για πάντα, αρχίζοντας μία νέα πορεία. Θα έλεγα είναι ένας αποχαιρετισμός στην μέχρι τότε ζωή μου. Αρχίζει τώρα η ζωή μόνο για την Δέσπω μου. Στην πραγματικότητα η ζωή μου όλη είναι τώρα η Δέσποινα. 21/3/1995.

.

Πάει καιρός που γράμματα δεν παίρνω από σένα.

Πάει καιρός που τα πουλιά δεν έχουνε λαλιά.

Και, πίστεψέ με, πάγωσα να στέκω κάθε βράδυ

μέσα στον αρμυρό βοριά, στην ακροθαλασσιά.

.

Εκείνος ο ορίζοντας που κάποτε σε πήρε

κι αυτός ο ήλιος ο χρυσός που χάνεται αργά

πήραν το βλέμμα μου εκεί που σμίγουνε οι δυο τους

και αδερφό με κάμανε μα πού παρηγορια.

.

Ένα καράβι αρμάτωσα να σ' εύρει, να σε φέρει

και φεύγει τον Σεπτέμβριο νά 'ρθει την άνοιξη

και "Μάρτιο" τ' ονόμασα που πάντοτε δεν ξέρεις

άμα θα 'ρθεί καλόκαιρια ή άμα θά 'ρθει βροχή.

.

Σε σκέφτηκα να γύριζες καμαρωτός στην πλώρη

και πίσω να φουσκώνουνε περήφανα πανιά.

Και πριν να 'ρθείς, να 'ρχόμουνα εγώ να σε φιλήσω

και να σε κλείσω σε μια μπλε θαλασσινή αγκαλιά.