Επιβίωση

Γραμμένο το Ιούλιο του 1990 στην νυχτερινή βάρδια ρεσεψιόν στις Γούβες. Περίοδος απεξάρτησής μου από ουσίες. Είχα ήδη γνωριστεί με την Δήμητρα η οποία με βοήθησε να ξαναζήσω αλλά είμαστε ακόμα μόνο φίλοι.

Μού 'παν να παίξω
στο παιχνίδι τους μέσα
να μπω και να μπλέξω
γιατι αυτοί έχουν τα μέσα.
Να παρακαλέσω
για καλύτερες μέρες,
στα πόδια να πέσω
να μη φύγουν οι σφαίρες.

Μα τους είπα όχι
ότι δε θα το κάνω
το χατήρι τους τούτο
προτιμώ να πεθάνω.

Έχω ενα φίλο,
γυρνά στην Ομόνοια.
Τον σπάνε στο ξύλο
τα άλλα πρεζόνια.
Και μια αγάπη είχα
τη λέγανε Μαίρη.
Στο πάρκο την βρήκαν
με μια βελόνα στο χέρι.

Μα εγώ δεν καπνίζω
καφέ πίνω σκέτο
κι έχω πάντα στην τσέπη
ένα στιλέτο.