Γραμμένο στην Χερσόνησο σε μία νυχτερινή βάρδια τον Αύγουστο του 1994. Αφορμή μία γιαγιά σε μία καρτ-ποστάλ. Παιδεύομαι με το κρητικό ιδίωμα. Περνώ μία κρίση οικογενειακής και θρησκευτικής ταυτότητας και θέλω να προσκολληθώ σε κάτι αυθεντικό.Τέλεψα μπλιο τη μέρα μου
και πάω για να πλαγιάσω
τσι πίκρες τούτης της ζωής
στ' όνειρο να ξεχάσω.
Τα 'γγόνια μ' ανημένουσι
να έρθω κουρασμένη
μού 'χουνε στη φωθιά φαϊ
και κοιμηθιά στρωμένη.
Σα φτάσω, η κόρη η πλια μική
γλακά και μ' αγκαλιάζει
κι από την πλάτη τον ντρουβά
πιάνει και κατεβάζει.
Κι απόϊ θ' αποκοιμηθώ
τα μάθια μου να κλείσω
και, σα το θέλει η Χάρη Του,
αύριο θα ξυπνήσω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου