F/B Milena

28 Οκτώβρη 1992, F/B Milena. Η μέρα που έφευγα μαζί με άλλα παιδιά από την Κρήτη για τη Ρόδο, για σπουδές στην Ανωτέρα Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων.

Η κόρνα σφύριξε, το πλοίο φεύγει.
Στα πόδια μας οι λαμαρίνες τρέμουν.
Ποιούς άραγε θα βρούμε; Θα μας περιμένουν;
Θά 'ναι μαντίλι στην στεριά να νεύγει;

Κοιτάζω γύρω μου και με κοιτάνε.
Ποιος, φίλε, θα μας τό 'λεγε ποτές.
Θα πάμε, λέει, να γενούμε φοιτητές.
Κοστούμι και γραβάτα θα φοράμε.

-Όμορφη η μέρα μας, έτσι δεν είναι;
-Εσύ πούθ' έρχεσαι και πού θα μείνεις;
-Πρώτη φορά τον τόπο σου αφήνεις;
-Η κοπελίτσα δίπλα, τι σου είναι;

Κουβέντες διάφορες σε γλώσσες ξένες,
τουρίστες με κιθάρες τραγουδάνε.
Κάποιοι απ' το πλήρωμα τους στραβοκοιτάνε
και κάποιες γριές κοίτονται κουρασμένες.

Η μέρα πέρασε πιάσαμε Κάσο.
Μία θολή κορφή κοιτώ ενός της βράχου.
Στο πέλαγο τώρα περνάμε της Καρπάθου.
Τώρα τη σκέψη μου στα δύο θα μοιράσω.