Γραμμένο για την Δήμητρα Καμπέλη την Άνοιξη 1991. Η Δήμητρα ήταν η εφηβική αγάπη που όπως σε κάθε άνθρωπο μένει αγιάτρευτη. Μελοποιήθηκε στο δικό της αρμόνιο, στο σπίτι της.Πώς μοιάζεις σαν μικρού παιδιού ιχνογραφία.
Τόσο παράξενη και τόσο μαγική.
Σαν τροβαδούρου μια μπαλάντα ερωτική,
σαν μελωδία απαλή στην ησυχία.
Σαν ένα φως απ' τις χρυσές του ήλιου ακτίδες
που διαπερνά τις γρύλλιες των παραθυριών
και τα ματάκια χαϊδεύει των παιδιών
και τις καρδιές τις παιδικές τους, τους ξυπνάει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου