Τελειώνω τις σπουδές. Μαζί με τον συμφοιτητή και φίλο Κώστα Ζολινδάκη έχουμε τον πόθο να επιστρέψουμε στην Ελλάδα ταξιδεύοντας με ένα βανάκι όλη την Ευρώπη σταματώντας στον Βόσπορο όπου και θα το παρατούσαμε. Όνειρα... Το ταξίδι δεν έγινε όμως έμεινε αυτό το ζεϊμπέκικο που γράφτηκε τον Σεπτέμβριο του 1996.Ένα ζεϊμπέκικο στον Βόσπορο
θα 'βγω και θα χορέψω.
Στης πόλης τα στοιχειά θα γνέψω
να βγουν να δούνε εκείνο το χορό.
Ένα ζεϊμπέκικο στον Βόσπορο.
Θα γέρνει ο ήλιος στου καϋμού το μαχαλά
κι εγώ το άλλο μου μισό θα ψάξω νά 'βρω.
Κι ως θ' ανεμίζει το πουκάμισο το μαύρο
θά 'ναι παντιέρα σ' ένα μπάρκο για μακρυά.
Θα γέρνει ο ήλιος στου καϋμού το μαχαλά.
Μ' ένα ζεϊμπέκικο στον Βόσπορο
στο στενοδρόμι των φτωχών και των προσφύγων
θα ρίξω βόλτα και μεσάνυχτα θα φύγω
να συναντήσω τις ψυχές τους στο νερό.
Μ' ένα ζεϊμπέκικο στον Βόσπορο.
θα 'βγω και θα χορέψω.
Στης πόλης τα στοιχειά θα γνέψω
να βγουν να δούνε εκείνο το χορό.
Ένα ζεϊμπέκικο στον Βόσπορο.
Θα γέρνει ο ήλιος στου καϋμού το μαχαλά
κι εγώ το άλλο μου μισό θα ψάξω νά 'βρω.
Κι ως θ' ανεμίζει το πουκάμισο το μαύρο
θά 'ναι παντιέρα σ' ένα μπάρκο για μακρυά.
Θα γέρνει ο ήλιος στου καϋμού το μαχαλά.
Μ' ένα ζεϊμπέκικο στον Βόσπορο
στο στενοδρόμι των φτωχών και των προσφύγων
θα ρίξω βόλτα και μεσάνυχτα θα φύγω
να συναντήσω τις ψυχές τους στο νερό.
Μ' ένα ζεϊμπέκικο στον Βόσπορο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου